Υπάρχει εναλλακτική: ΕΝότητα, ΑΝΤΙσταση, Αλληλεγγύη

της Εμμανουέλας Γαραντωνάκη και της Νάσιας Δακοπούλου

Συζητώντας τις μέρες της προεκλογικής περιόδου με τους ανθρώπους στην πόλη, ένα άλλο Χαλάνδρι φανερώνεται. Πίσω από τα μαγαζιά του κέντρου με τις ελκυστικές βιτρίνες, πίσω από τα διαμερίσματα που μοιάζουν και μπορεί να είναι ακόμη πολυτελή, στο Χαλάνδρι ζουν άνθρωποι που – αν και μπορεί να μη φαίνεται με την πρώτη ματιά – βιώνουν τις συνέπειες των πολιτικών των μνημονίων, της λιτότητας, της δημοσιονομικής πειθαρχίας, της ανεργίας, των πετσοκομμένων μισθών και συντάξεων. Οι άνθρωποι στο δρόμο και στις γειτονιές μιλάνε για τα προβλήματα της πόλης και της ζωής τους, που παραμένουν άλυτα και καταλαβαίνουν πολύ καλά πως οι δημοτικές παρατάξεις που διοίκησαν τα τελευταία χρόνια το δήμο τα υποτίμησαν σοβαρά, αν δεν τα αγνόησαν κιόλας. Οι άνθρωποι μπορεί να μη μιλάνε πάντα, αλλά δεν εξαπατώνται για πάντα, όπως κάποιοι νομίζουν. Καταλαβαίνουν πολύ καλά πως η ζωή τους στην πόλη θα μπορούσε να βελτιωθεί, αν όσοι διοίκησαν το δήμο τα τελευταία χρόνια ενδιαφέρονταν πραγματικά για αυτήν και όχι για την ανανέωση της δημαρχικής τους θητείας.

Οι δεξιές διοικήσεις των προηγούμενων χρόνων ακολούθησαν όλες κατά γράμμα τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές για την τοπική αυτοδιοίκηση, αφήνοντας την πόλη με αλλοιωμένο το δημόσιο χαρακτήρα των κοινωνικών υποδομών, τους δημόσιους χώρους και τα κτίρια αφημένα στην τύχη τους και τους πολίτες χωρίς συμμετοχή και με προβλήματα διαρκώς αυξανόμενα.

Το 2014 οι δεξιές διοικήσεις έδωσαν τη θέση τους στη διοίκηση Ρούσσου. Μια διοίκηση που ευαγγελίστηκε πως θα τα αλλάξει όλα και αυτό που κατάφερε να αλλάξει ήταν μόνο τον εαυτό της, μεταλλασσόμενη σε πανάξια διάδοχο των προκατόχων της στην εφαρμογή νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Πρόκειται για μια εξέλιξη που για την πόλη θα μπορούσε να είναι απλά δυσάρεστη, αν δεν ήταν σοβαρά επικίνδυνη. Ας εξηγηθούμε. Διαβάζοντας τα προεκλογικά illustration φυλλάδια της δημοτικής αρχής και τα τρία (!) μέχρι στιγμής free press που σκανδαλωδώς μοιράζουν υποψήφιοι δημοτικοί της σύμβουλοι στις λαϊκές, δεν συναντάμε ούτε μια λέξη για τις πολιτικές που επιλέχθηκε να ακολουθηθούν από αυτήν. Ας δούμε κάποιους από τους κωμικά «αυριανικούς» τίτλους: «αυξήσεις μισθών», για να εξηγηθεί παρακάτω πως πρόκειται για αύξηση μισθολογικού κόστους, «καύσιμο από σκουπίδια κινεί το Χαλάνδρι», για να μάθουμε πιο κάτω ότι πιλοτικά μέσω ΕΣΠΑ έχουν τοποθετηθεί 360 μόνο κάδοι κομποστοποίησης σε μια πόλη 100.000 κατοίκων, «υπερ-Δημαρχείο», αφού το «αποφάσισε» ο Ρούσσος και άρα δε θα μπορούσε να είναι ένα απλό κοινό δημαρχείο, όπως των άλλων δήμων.

Κάτω από την απλή θυμηδία που προκαλούν οι παραπάνω τίτλοι, υπάρχουν δύο πραγματικοί κίνδυνοι: πρώτο, η μετατροπή της εκλογικής διαδικασίας σε φαιδρή πασαρέλα και δεύτερο, το υπόγειο και ύπουλο χτίσιμο της αντίληψης στον πολίτη πως όλα όσα γίνονται στο δήμο είναι κενά πολιτικού περιεχομένου και στοχεύσεων.

Ο δήμαρχος που εξελέγη με το σύνθημα να δώσει «το δήμο στους πολίτες» τον μετατρέπει σε φέουδο, επιχειρώντας με επικλήσεις για εκλογή από την πρώτη Κυριακή να προσπεράσει την απλή αναλογική, πάγιο αίτημα της αριστεράς, αλλά απ’ όσο φαίνεται «εμπόδιο» για τη διοίκηση που – ως γνωστόν – έχει δυσανεξία στη δημοκρατία.

Η διοίκηση Ρούσσου επαίρεται πως αποτέλεσε για την πόλη τον καλύτερο διαχειριστή, ακριβώς επειδή οι προηγούμενοι δεν έπαιξαν καλά αυτόν τον ρόλο. Η προεκλογική καμπάνια του δημάρχου οικοδομεί ένα δήμαρχο, επιτυχημένο και αποτελεσματικό μάνατζερ, αποσιωπώντας όμως τις πολιτικές που υπηρέτησε και που αποτελούν τις αιτίες για την κατάσταση των ανθρώπων στην πόλη.

Ακόμη και η κριτική στην αντιπολίτευση εστιάζει στην κακή διαχείριση, χωρίς καμιά αναφορά στις πολιτικές κατευθύνσεις. Στις εκατοντάδες σελίδες των προπαγανδιστικών φυλλαδίων του Σίμου Ρούσσου, η πολιτική δεν υπάρχει. Δεν υπάρχουν πολίτες, δεν υπάρχει κοινωνία, δεν υπάρχει κράτος, δεν υπάρχει ο άνθρωπος. Υπάρχουν μόνο άτομα. Σας θυμίζει κάτι; Είναι η επιτομή του νεοφιλελευθερισμού και της ασκούμενης από την ΕΕ πολιτικής. Αυτό απειλεί τη κοινή μας ζωή και στο Χαλάνδρι. Η εμπέδωση της αντίληψης πως η υγεία, η παιδεία, ο αθλητισμός, η προστασία του περιβάλλοντος, οι δημόσιοι χώροι δεν συναρτώνται με πολιτικές του κεντρικού κράτους και τεχνηέντως ανάγονται σε θέμα καλής ή κακής διαχείρισης.

Και αν κάποιος αναρωτηθεί καλοπροαίρετα: «Μα τι θα μπορούσε να είχε κάνει στα στενά όρια των μνημονίων, του Καλλικράτη και τώρα του Κλεισθένη;» Και θα μπορούσε και όφειλε να είχε κάνει, απαντάμε εμείς.

Όφειλε και θα μπορούσε να είχε διευρύνει τη δημοκρατία στο δημοτικό συμβούλιο. Δεν το έπραξε όμως. Αντίθετα, εκμηδένισε τις δημοκρατικές διαδικασίες και το δημοτικό συμβούλιο αποφασίζοντας για κρίσιμα ζητήματα της πόλης στην Οικονομική Επιτροπή, παίρνοντας αποφάσεις με την διπλή ψήφο της προέδρου του δημοτικού συμβουλίου, αξιοποιώντας στο έπακρο τις απευθείας αναθέσεις, χωρίς ουσιαστική αξιοποίηση επιτροπών διαβούλευσης. Δεν το έκανε, υποτιμώντας με αυτόν τον τρόπο τους ίδιους τους πολίτες

Όφειλε και θα μπορούσε να είχε διευρύνει τη δημοκρατία και στην κοινωνία. Όφειλε να είχε ακούσει τις ανάγκες των πολιτών και να είχε εφαρμόσει διαδικασίες συμμετοχικού προϋπολογισμού και λαϊκών συνελεύσεων σε όλες τις γειτονιές της πόλης, αντί για την επίφαση συμμετοχικού προϋπολογισμού, που ξεκίνησε προσχηματικά στο Συνοικισμό, καταλήγοντας να μην υλοποιήσει καμία από τις αποφάσεις του. Δεν το έκανε, όχι γιατί δεν μπορούσε, αλλά γιατί δεν ήθελε, γιατί δεν είναι στην πολιτική του αντίληψη.

Όφειλε και μπορούσε να εναντιωθεί έμπρακτα και όχι προσχηματικά σε όλες τις κυβερνητικές πολιτικές, που υποβαθμίζουν τη ζωή μας και να συστρατευθεί με τα κινήματα της πόλης και με όσους δήμους (όμορους ή μη) επιλέγουν και αυτοί το ρόλο της διεκδίκησης, αντί για τη συμμόρφωση και την υποτέλεια. Δεν το έκανε, όχι γιατί δεν μπορούσε, αλλά γιατί δεν ήθελε.

Εμείς πιστεύουμε πως δεν αξίζει στην πόλη και στους ανθρώπους της ούτε η υποτέλεια, ούτε η συμμόρφωση, ούτε ο συμβιβασμός με την καλύτερη διαχείριση της μνημονιακής κανονικότητας. Η πόλη έχει ανάγκη ανθρώπους στα κινήματα και μέσα στο δημοτικό συμβούλιο, που να θέτουν τον άνθρωπο πάνω από τα κέρδη και να προσπαθούν να συγκροτήσουν αντιστάσεις. Παράλληλα, να λειτουργούν ως όχημα ανασύνθεσης και ανασυγκρότησης της κοινωνίας σε ριζοσπαστική και ανατρεπτική κατεύθυνση.

Με αυτήν την προοπτική συγκροτήθηκε το «Χαλάνδρι Ενάντια», ως μια απόπειρα ενωτικού αυτοδιοικητικού εγχειρήματος, μία από τις πολλές που ελπιδοφόρα συγκροτήθηκαν παραδειγματικά ανά την Ελλάδα. Στο «Χαλάνδρι Ενάντια» συναντιέται το μεγάλο μέρος των ανένταχτων αριστερών της πόλης και των οργανωμένων αντιλήψεων της Αριστεράς, που επιχειρούμε την αντίσταση και τη ρήξη με το κυρίαρχο ρεύμα στην πόλη. Καταφέραμε μέσα από συλλογικές διαδικασίες να συνθέσουμε τον πλούτο των διαφορετικών αντιλήψεών μας και να διατυπώσουμε τις προγραμματικές μας θέσεις με τρόπο αιχμηρό και τολμηρό. Επιδιώκουμε να είμαστε μια παράταξη που να ξεχωρίζει από το πανηγύρι των υποψηφίων δημάρχων, που αλλάζουν χρώματα και σχήματα κρατώντας όμως στην ουσία την ίδια πολιτική γραμμή και που ανακοινώνουν ηγεμονικά αυτοί το ψηφοδέλτιό τους, αντί για το αντίθετο. Εμείς πρώτα συνθέσαμε το πρόγραμμά μας, συγκροτήσαμε το ψηφοδέλτιο και μετά επιλέξαμε τον υποψήφιο δήμαρχο, ως έναν από εμάς. Σε αυτό το πλαίσιο, για εμάς είναι πολύ σημαντικό να εκπροσωπηθούμε με όσο το δυνατό πιο ενισχυμένο τρόπο στο δημοτικό συμβούλιο, για να μπορέσουμε να μεταφέρουμε τη φωνή της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Πιστεύουμε πως είναι απαραίτητο ένα ριζοσπαστικό σχέδιο ρήξεων και ανατροπών, για να μπορέσει μία δημοτική αρχή να καταφέρει να μην υπηρετήσει κάτι διαφορετικό από αυτό που σε διάφορες παραλλαγές βλέπουμε να εναλλάσσεται στην διαχείριση του δήμου μας. Με μνημονιακές-νεοφιλελεύθερες κυβερνητικές πολιτικές, με τις δεσμεύσεις της ΕΕ και την νομοθεσία του Καλλικράτη και του Κλεισθένη, υπάρχουν σοβαρότατες δυσκολίες για να υλοποιηθούν πολιτικές για τις ανάγκες των πολλών. Σε αυτή την κρίσιμη καμπή, λοιπόν, είναι αποφασιστικής σημασίας να ανιχνεύσουμε και να δημιουργήσουμε συλλογικά ένα διαφορετικό πρότυπο δημοτικής διακυβέρνησης, για το οποίο απαιτείται  κινητοποίηση των ανθρώπων στις γειτονιές της πόλης και ταυτόχρονα διαδημοτικός κινηματικός και πολιτικός συντονισμός αριστερών ριζοσπαστικών δημοτικών και περιφερειακών σχημάτων.

Για αυτούς τους λόγους συμμετέχουμε στο «Χαλάνδρι Ενάντια» και πιστεύουμε πως πρέπει να στηριχτεί και να δυναμώσει. Γιατί σε αυτές τις αυτοδιοικητικές εκλογές δεν αναμετράται μόνο το «Χαλάνδρι Ενάντια» στη δική μας πόλη, αλλά και άλλα αντίστοιχα εγχειρήματα σε όλη την Ελλάδα, που ελπίζουμε να συγκροτήσουν ένα εν δυνάμει ανατρεπτικό ρεύμα που αξίζει να ενισχυθεί.

Επιλέξαμε να προχωρήσουμε ενωτικά σε τοπικό επίπεδο, για να μας ακούσουν και στο κεντρικό πολιτικό. Ναι, υπάρχει εναλλακτική: Ενότητα, Αντίσταση, Αλληλεγγύη.